hoofdstukken
Wat is co-ontdekking?
[00:00:53 – 00:02:40]
Co-discovery is een benadering van tandheelkundige zorg waarbij patiënten worden beschouwd als geïnformeerde partners in plaats van passieve ontvangers van informatie. Deze methode is ontstaan bij de Amerikaanse tandarts Dr. Bob Barclay in de jaren 1950 en houdt in dat er samen met de patiënt wordt onderzocht wat de röntgenfoto's en klinische bevindingen daadwerkelijk laten zien – voordat er een diagnose wordt gesteld.
Het doel is begrip, niet alleen instructie. Wanneer patiënten zich kunnen oriënteren op een röntgenfoto – door tandkronen, wortels en het omliggende bot te herkennen – worden afwijkende bevindingen veel gemakkelijker te begrijpen. Zien is geloven, en gezamenlijke ontdekking vervangt angst door duidelijkheid.
Licht en donker: de basisprincipes van röntgencontrast
[00:02:40 – 00:04:33]
Witte gebieden op een röntgenfoto van het gebit vertegenwoordigen dichte structuren die straling blokkeren: glazuur, dentine, bot en metalen restauraties. Metalen vullingen en kronen zien er heel helder uit, terwijl tandkleurige vullingen er ergens tussenin zitten.
Donkere plekken geven aan waar röntgenstralen gemakkelijker doorheen dringen. Gaatjes lijken donker omdat er mineraal uit de tand is verdwenen, waardoor deze minder dicht is geworden. Botverlies uit zich in een verlaging van het botniveau rond de wortel, zichtbaar wanneer het bot van een tand merkbaar lager ligt dan dat van de aangrenzende tanden.
Hoe gaatjes zichtbaar zijn op röntgenfoto's
[00:04:34 – 00:06:01]
Een gezonde tand heeft een gladde, egale omtrek zonder donkere schaduwen die doordringen in het glazuur of dentine. Een gaatje verschijnt meestal als een donkere driehoek of onregelmatige schaduw, vaak tussen tanden net onder het contactpunt – waar tandplak zich ophoopt – of onder een bestaande vulling.
Beginstadium tandbederf kan subtiel zijn, terwijl gevorderd tandbederf veel duidelijker zichtbaar is. Belangrijk is dat niet alle gaatjes alleen op röntgenfoto's te zien zijn; zeer beginnend oppervlakkig tandbederf kan pas tijdens een klinisch onderzoek worden vastgesteld. Röntgenfoto's zijn het meest betrouwbaar in combinatie met een lichamelijk onderzoek, niet op zichzelf staand.
Het herkennen van botverlies en tandvleesaandoeningen
[00:06:02 – 00:06:50]
In een gezonde mond bevindt het bot zich één tot twee millimeter onder het punt waar de wortel de kroon raakt. Botverlies uit zich als een verlaging van dit niveau, waardoor de wortel langer lijkt dan normaal. In gev Gevorderde gevallen kan het verlies ongelijkmatig of hoekig zijn in plaats van gelijkmatig.
Patiënten die zelf botverlies op röntgenfoto's kunnen vaststellen, zijn doorgaans eerder geneigd de tandvleesbehandeling en het onderhoud ervan te volgen. Het zien van de bewijzen verandert tandvleesziekte van een abstract concept in iets tastbaars en motiverends.
Abcessen, infecties en wortelpunten
[00:06:51 – 00:07:42]
Een abces verschijnt doorgaans als een donkere, cirkelvormige of onregelmatige schaduw rond de punt van een wortel, wat wijst op botafbraak veroorzaakt door een chronische infectie. Vroege infecties kunnen gemist worden op standaard 2D-röntgenfoto's, maar kunnen wel zichtbaar worden op een CBCT-scan (cone beam CT), die een driedimensionaal beeld geeft.
Een accurate diagnose is afhankelijk van de correlatie tussen beeldvormingsresultaten en de symptomen van de patiënt; een enkele opname is zelden op zichzelf voldoende.
Helderwitte gebieden: restauraties en kunstmatige structuren
[00:07:42 – 00:09:17]
Helderwitte vormen op een röntgenfoto duiden meestal op kunstmatige structuren zoals implantaten , kronen, stiften of vullingen. Een volledige kroon kan het zicht op de onderliggende tand belemmeren, waardoor cariës die zich onder een restauratie bevindt soms onopgemerkt blijft. Regelmatige controle is daarom essentieel.
De frequentie waarmee röntgenfoto's worden gemaakt, hangt af van de medische geschiedenis van de patiënt: patiënten met veel vullingen en kronen hebben mogelijk elke 18 tot 24 maanden een foto nodig, terwijl patiënten met een lager risico tot drie jaar tussen de opnames kunnen wachten. CBCT-scans bieden uitstekende details voor de beoordeling van de wortels en het bot, hoewel veel metaalwerk in de mond beeldvervorming kan veroorzaken.
Tandsteen onder de tandvleesrand
[00:09:18 – 00:10:40]
Tandsteen, ofwel calculus, is op röntgenfoto's te zien als witte, onregelmatige, kalkachtige afzettingen op de tanden. Tandsteen boven het tandvlees is voornamelijk een cosmetisch probleem en wordt verwijderd tijdens een professionele reiniging . Subgingivaal tandsteen – calculus die zich onder de tandvleesrand heeft gevormd – is een ernstiger probleem en wordt bijna altijd geassocieerd met botverlies.
Patiënten zijn vaak verrast als ze tandsteen op een röntgenfoto zien, vooral als hun tandvlees er in de spiegel gezond uitziet. Met name rokers kunnen roze, ogenschijnlijk gezond tandvlees hebben, terwijl er onder het oppervlak aanzienlijke tandsteen en botafbraak aanwezig is. Het zien hiervan op een röntgenfoto is vaak een sterke motivatie om een behandeling te zoeken.
Loszittende tanden en vergevorderde tandvleesaandoening
[00:10:41 – 00:11:56]
Een tand die op een röntgenfoto lijkt te zweven, heeft bijna al zijn omliggende botweefsel verloren. Deze mate van botafbraak wordt doorgaans geassocieerd met een zeer vergevorderde, langdurige tandvleesaandoening en komt vaker voor bij rokers en mensen met slecht gecontroleerde diabetes.
De meeste losse tanden kunnen niet meer gered worden. Wanneer meerdere tanden dit patroon vertonen, is dat vaak een indicatie dat de aangrenzende tanden ook snel zullen volgen.
Hoe AI patiënten helpt hun röntgenfoto's te begrijpen
[00:11:57 – 00:14:04]
AI-software zoals Diagnocat analyseert röntgenfoto's en CBCT-scans van het gebit en gebruikt kleuroverlays om probleemgebieden te markeren, zoals gaatjes, abcessen, tandsteen en slijtageverschijnselen. Dit maakt het gemakkelijker om de bevindingen met een patiënt te bespreken en openlijk te communiceren, wat zowel de nauwkeurigheid van de diagnose als het begrip van de patiënt verbetert.
AI is een hulpmiddel ter ondersteuning van klinisch oordeel, niet ter vervanging ervan. Tandartsen kunnen dingen opmerken die de software over het hoofd ziet, en omgekeerd. Patiënten moeten zich er echter van bewust zijn dat AI-ondersteunde analyses misbruikt kunnen worden om overdiagnose en overbehandeling te veroorzaken. Weten welke vragen te stellen – en begrijpen dat beginnende glazuurschaduwen niet automatisch vullingen vereisen – is een belangrijke voorzorgsmaatregel.
Waarom zien beter is dan het horen.
[00:14:05 – 00:16:05]
Een grondig onderzoek bij OptiSmile omvat foto's, een 3D digitale scan, 2D röntgenfoto's en, indien relevant, een CBCT-scan. Al deze gegevens worden samen met de patiënt bekeken voordat er over de behandeling wordt gesproken. Dit gezamenlijke onderzoek stelt patiënten in staat om scheurtjes, slijtage, botniveaus en cariës zelf te zien – in hun eigen mond, in plaats van alleen in abstracte termen beschreven.
Wanneer patiënten en tandartsen samen de bevindingen bespreken, is het mogelijk onderscheid te maken tussen wat echt aandacht vereist en wat in de gaten gehouden kan worden, en kunnen zorgen van beide kanten worden aangepakt. Iets dat de patiënt zorgen baart, maar de tandarts niet, kan openlijk besproken worden; iets dat de tandarts opmerkt maar dat de patiënt nog niet beïnvloedt, kan in de gaten gehouden worden in plaats van voortijdig behandeld te worden.
Verteld worden schept afhankelijkheid; zien schept begrip. Gezamenlijke ontdekking stelt patiënten in staat hun gebit, hun gezondheid en hun financiën op de lange termijn effectiever te beschermen.
Afschrift
Eon Engelbrecht (0:04)
Welkom terug bij Bespaar je geld, red je tanden. Als de tandarts je röntgenfoto op het scherm projecteert, knikken de meesten van ons gewoon en hopen we op het beste. Maar wat als je het verhaal dat je eigen mond vertelt, zou kunnen lezen? Vandaag introduceert Dr. Clifford Yudelman het concept van co-ontdekking: het idee dat je een partner bent in je eigen zorg en niet zomaar een passieve toeschouwer. Hij laat je zien hoe je licht en donker kunt onderscheiden, waarschuwingssignalen kunt herkennen en angst kunt omzetten in helderheid. Dr. Yudelman, nogmaals welkom terug.
Dr. Clifford Yudelman (0:39)
Dankjewel, en bedankt dat ik weer welkom ben. Ik hoop dat je een fijne week hebt gehad en dat je je noodpakket voor tandheelkundige problemen hebt klaargemaakt. Het is helemaal klaar voor gebruik.
Eon Engelbrecht (0:53)
Oh ja, daar kijk ik naar uit als de zomer weer terug is. Gezamenlijke ontdekking – u hebt het over gezamenlijke ontdekking. Waar moet ik op letten op mijn röntgenfoto?
Dr. Clifford Yudelman (1:04)
Co-ontdekking is niet iets dat ik heb uitgevonden. Het is bedacht door een tandarts, Dr. Bob Barclay, in de jaren 1950. Hij was een beroemde tandarts in Amerika en hij leerde andere tandartsen hoe ze met patiënten moesten gaan zitten en hen moesten uitleggen wat er op de röntgenfoto's te zien was. Hij maakte foto's, in die tijd gebruikten ze kleurendia's, of een spiegel en grote diagrammen, om een patiënt echt uit te leggen wat er in zijn of haar mond aan de hand was, nog voordat er een diagnose werd gesteld, puur om te ontdekken wat er precies aan de hand was.
Co-discovery betekent dat de patiënt geen passieve ontvanger van informatie is, maar een geïnformeerde partner in de besluitvorming. Wanneer u naar uw eigen röntgenfoto van uw gebit kijkt, wordt er niet van u verwacht dat u zelf een diagnose stelt, maar dat u het verhaal begrijpt dat uw mond vertelt. Begin met uzelf te oriënteren: identificeer de tandkronen, de wortels en het omliggende bot. Een gezonde röntgenfoto toont goed gedefinieerde tandstructuren en botniveaus die nauw aansluiten op de wortels.
Zodra patiënten begrijpen hoe normaal eruitziet, worden afwijkende bevindingen veel begrijpelijker. Patiëntgerichte zorg, waarbij visuele interactie centraal staat, verbetert het begrip, het vertrouwen en de therapietrouw op de lange termijn. Want zoals we zeggen: zien is geloven, en gezamenlijke ontdekking vervangt angst door duidelijkheid.
Eon Engelbrecht (2:40)
Maar ik wil u vragen wat het verschil is tussen de witte en de donkere gebieden op een röntgenfoto?
Dr. Clifford Yudelman (2:49)
Op röntgenfoto's van het gebit geven witte gebieden zeer dichte structuren aan die straling blokkeren. Er is glazuur, dat witter is dan dentine, dan is er bot, dat er wazig uitziet, en dan heb je metalen restauraties. Metalen restauraties zoals een gouden inlay of een zilveren vulling zien er heel erg wit uit — ze laten de röntgenstraling helemaal niet door — en een witte vulling zit daar ergens tussenin.
De donkere gebieden geven plekken aan waar röntgenstralen gemakkelijker doorheen gaan, zoals tussen je tanden, in feite lucht. Het tandvlees is heel vaag, bijna zwart, maar je kunt het zien als je de helderheid aanpast. Hopelijk gebruikt iedereen tegenwoordig digitale röntgenfoto's, zodat je de helderheid of donkerte kunt aanpassen.
Gebieden waar sprake is van een botinfectie en waar gaatjes in de tanden zitten, zien er donkerder uit omdat ze minder dicht zijn. Het begrijpen van dit contrast is de basis voor het interpreteren van röntgenfoto's. Bij een gaatje is het mineraal – het calcium – uit de tand verdwenen, waardoor de röntgenstraling gemakkelijker door dat deel van de tand heen dringt. Botverlies is te zien als een verlaging – je kunt het bot rond de tandhals zien, of rond de rand van het glazuur, en dan kan het voorkomen dat het bot bij een tand veel lager ligt, niet in lijn met de andere tanden. Dit basisprincipe stelt je in staat om de uitleg van de tandarts te volgen, in plaats van alleen te vertrouwen op een vage beschrijving.
Eon Engelbrecht (4:34)
Ik wilde je net vragen hoe een gaatje eruitziet op een röntgenfoto in vergelijking met een gezonde tand. Het verschil zit hem in de licht-donkercontrast.
Dr. Clifford Yudelman (4:42)
Ja, maar er komt nog wel wat meer bij kijken. Als je eenmaal weet hoe je gaatjes moet opsporen, is het met digitale röntgenfoto's eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. Een gezonde tand heeft een gladde, gebogen, gelijkmatige omtrek zonder donkere schaduwen die door het glazuur of het dentine heen dringen. Een gaatje verschijnt meestal als een donkere driehoek of onregelmatige schaduw, vaak net tussen de tanden, precies waar de tanden elkaar raken, maar net eronder – omdat daar de tandplak zich ophoopt – of onder een bestaande vulling. Dit noemen we terugkerende cariës.
Beginstadia van tandbederf kunnen vrij subtiel zijn, terwijl gevorderd tandbederf veel duidelijker zichtbaar is. Belangrijk is dat niet alle gaatjes zichtbaar zijn op röntgenfoto's, en dat tandbederf in een zeer vroeg stadium alleen klinisch kan worden vastgesteld – dat wil zeggen, wanneer de tandarts in uw mond kijkt. Maar röntgenfoto's zijn een krachtig diagnostisch hulpmiddel in combinatie met een klinisch onderzoek, en niet alleen op zichzelf. Het is erg moeilijk voor tandartsen om aan de hand van röntgenfoto's te zeggen: "Oh, u heeft vijf vullingen nodig." U kunt vijf schaduwen zien, maar niet allemaal hoeven gevuld te worden, omdat je röntgenfoto's over het algemeen niet los van de rest kunt bekijken.
Eon Engelbrecht (6:02)
En zou u zelf botverlies op uw röntgenfoto's kunnen herkennen?
Dr. Clifford Yudelman (6:09)
Ja, dat kan, want in een gezonde mond bevindt het bot zich normaal gesproken één of twee millimeter onder de overgang tussen de wortel en de kroon. Botverlies uit zich in een verlaging van dit niveau, waardoor de wortel langer en zichtbaarder wordt. In gevorderde gevallen is het verlies ongelijkmatig of hoekig. Patiënten die botverlies visueel kunnen waarnemen, zijn doorgaans eerder geneigd om de tandvleesbehandeling en het onderhoud ervan te volgen. Het zien van botverlies maakt van het abstracte idee van tandvleesziekte iets concreets en tastbaars.
Eon Engelbrecht (6:51)
En hoe herkent u een abces of infectie aan de wortelpunt, dokter?
Dr. Clifford Yudelman (6:56)
Een abces verschijnt vaak als een donkere, cirkelvormige of onregelmatige plek rond de wortelpunt, wat wijst op botafbraak veroorzaakt door een chronische infectie. Niet alle infecties zijn direct zichtbaar; de eerste infecties kunnen op röntgenfoto's gemist worden. Vaak maken we een 2D-panoramische röntgenfoto waarop niets te zien is, waarna we een CBCT-scan uitvoeren en een grote schaduw rond een of meerdere wortels van een kies kunnen zien die niet gemakkelijk zichtbaar is op een normale 2D-röntgenfoto. Evidence-based tandheelkunde is gebaseerd op het correleren van beeldvorming en symptomen, niet slechts op één momentopname.
Eon Engelbrecht (7:42)
En dan wil ik u ook nog vragen: wat betekenen helderwitte strepen of vormen doorgaans op röntgenfoto's?
Dr. Clifford Yudelman (7:49)
We hebben al eerder gezegd dat het vaak gaat om iets dat dichter is en röntgenstralen niet doorlaat. Denk bijvoorbeeld aan implantaten, kronen, stiften, vullingen, dat soort dingen. Witte vullingen zijn mogelijk iets minder ondoorzichtig. Het onderscheid tussen kunstmatig en natuurlijk materiaal helpt om de zaken in perspectief te plaatsen. Een volledige kroon blokkeert bijvoorbeeld het zicht eronder, waardoor terugkerend cariës soms verborgen blijft.
Daarom is regelmatige controle zo belangrijk: als iemand veel vullingen en kronen heeft, maken we misschien elke 18 tot 24 maanden röntgenfoto's, maar als iemand weinig of geen vullingen heeft, kunnen we dat tot wel drie jaar uitstellen. CBCT is erg goed voor het opsporen van abcessen, problemen met wortels en wortelstructuur, en botverlies. Maar CBCT's zijn erg gevoelig voor veel metaal in de mond, en een patiënt met veel kronen of implantaten kan een CBCT-scan vol strepen opleveren. En dat is waar AI echt van pas kan komen.
Eon Engelbrecht (9:18)
Ja, absoluut. Maar ik wil je ook vragen: hoe kan ik op de röntgenfoto zien of er tandsteen of calculus aanwezig is?
Dr. Clifford Yudelman (9:25)
Goede vraag. Tandsteen, ofwel calculus, is dat witte, onregelmatige, kalkachtige spul dat zich op je tanden ophoopt. Als het zich boven het tandvlees bevindt, is het vooral een cosmetisch probleem – het kan gewoon worden verwijderd. Ik heb afgelopen vrijdag een fantastische reiniging gehad bij mijn mondhygiëniste; we hebben een nieuw apparaat dat met lucht polijst, een heel fijn apparaat dat het tandsteen echt verwijdert, je voelt er niets van, het is geweldig – het is een Zwitsers apparaat.
Maar waar het echt van pas komt, is wanneer er tandsteen onder de tandvleesrand zit, en dat is heel goed te zien op een röntgenfoto — dat noemen we subgingivaal tandsteen, ofwel tandsteen onder het tandvlees. En dat gaat bijna altijd gepaard met botverlies, wat in feite parodontitis is. Patiënten zijn vaak verbaasd als ze tandsteen of calculus op de röntgenfoto zien, omdat het niet altijd zichtbaar is in de spiegel, vooral bij rokers, die roze, gezond uitziend tandvlees kunnen hebben, maar toch veel tandsteen onder het tandvlees. Wanneer mensen dit tandsteen onder het tandvlees zien en zien dat hun bot wordt afgebroken, motiveert dat hen echt om er iets aan te laten doen. En AI is erg goed in het aantonen van tandsteen onder het tandvlees.
Eon Engelbrecht (10:41)
En als je naar een röntgenfoto kijkt, waarom lijken sommige tanden dan te zweven? Betekent dat dat ze loszitten?
Dr. Clifford Yudelman (10:47)
Ja, eigenlijk wel. Als je een losse tand ziet – en ik heb er de afgelopen tijd een paar gezien – dan zit er geen bot meer omheen. Soms komt dat voor bij mensen met een zeer vergevorderde tandvleesaandoening die al een aantal jaren geen tandheelkundige zorg hebben gehad, vaak rokers of mensen met diabetes, waarbij het tandvlees zich helemaal rondom de tand heeft teruggetrokken en er nauwelijks nog bot over is. Het gaat meestal om mensen met een zeer vergevorderde tandvleesaandoening, en de meeste van die losse tanden kunnen niet meer gered worden.
Bij OptiSmile zien we dat zelden, maar het kan wel eens voorkomen. Soms doen we pro bono werk of vrijwilligerswerk en helpen we iemand door een paar losse tanden te trekken, maar het is niet gebruikelijk. Het is best triest. Als je twee of drie losse tanden hebt, betekent dat vaak dat de rest van je tanden ook niet ver weg zijn.
Eon Engelbrecht (11:57)
Jeetje, dat is nogal hectisch. Nu kunt u het over AI hebben, dokter, ik weet dat u dol bent op AI. Dus ik wil u vragen: hoe helpt AI-technologie patiënten om hun röntgenfoto's beter te begrijpen?
Dr. Clifford Yudelman (12:10)
Ja, we zijn dol op onze AI. We gebruiken software genaamd Diagnocat — ik gebruik het al zo'n zes jaar. Ze zijn geweldig, ze geven de laatste tijd veel online lezingen, veel tandartsen in Zuid-Afrika verdiepen zich in AI. In het buitenland zijn er heel wat verschillende AI-systemen beschikbaar, maar Diagnocat is de beste, vooral voor het analyseren van een CBCT-scan, omdat er zoveel informatie op staat. Het geeft zelfs kleurcodes weer — het laat zien waar de abcessen, de gaatjes en het tandsteen zitten. Het vindt zelfs dingen die je normaal gesproken niet op een röntgenfoto ziet, zoals slijtage of abfractie.
De kleuroverlays zijn fantastisch. Het vervangt het oordeel van een tandarts niet, maar het helpt wel bij het gesprek. Soms zie ik dingen die de AI niet heeft gezien, maar het gebeurt ook andersom: de AI ziet iets en dan denk ik: wow, dat had ik bijna gemist. Je kunt de dingen die de software aangeeft bekijken en ze openlijk met de patiënt bespreken. Het is bewezen dat het de diagnostische consistentie verbetert en patiënten helpt het beter te begrijpen, maar het moet wel verantwoord gebruikt worden.
In de verkeerde handen kan een tandarts de boel overdrijven en patiënten vijf of tien zogenaamde gaatjes laten zien die zich nog maar net in het glazuur bevinden en nauwelijks zichtbaar zijn. Die hoeven op dat moment nog niet gevuld te worden, maar iemand zou het ook kunnen omdraaien en de patiënt vertellen dat de AI zegt dat er vijftien vullingen nodig zijn. Mensen moeten zich er terdege van bewust zijn dat AI-ondersteunde röntgenfoto's niet worden gebruikt om behandelingen onnodig aan te prijzen of te overdiagnosticeren, en daarom is het zo belangrijk om te weten welke vragen je moet stellen.
Eon Engelbrecht (14:05)
En tot slot, waarom vindt u het belangrijk dat patiënten de röntgenfoto te zien krijgen, en niet alleen te horen krijgen wat er mis is?
Dr. Clifford Yudelman (14:13)
Ik maak altijd foto's van patiënten, een 3D-scan van hun gebit, en vervolgens een 2D-röntgenfoto die ik bekijk. Als er abcessen, wortelkanaalbehandelingen of verstandskiezen zijn, maak ik ook een 3D-röntgenfoto. We verwerken al die röntgenfoto's met behulp van AI, en daarna ga ik met de patiënt zitten. We bekijken de röntgenfoto's, de foto's en de scan. Dit alles maakt deel uit van een onderzoek van anderhalf uur. Ik zeg tegen de patiënten: maak je geen zorgen, de laatste tien tot vijftien minuten gaan we echt in je mond kijken, en dan bekijken we alles samen.
Op die manier kun je de scheurtjes op de foto's zien, je kunt op de scans zien waar je tanden zijn afgesleten, je kunt alles zien. Dit is puur een soort gezamenlijke ontdekking voordat we een diagnose stellen, of bespreken hoe we het kunnen oplossen, of het überhaupt wel opgelost moet worden, of dat er iets is wat mij stoort maar de patiënt niet, of andersom. Als iets de patiënt stoort, stel ik hem of haar gerust: nee, het stoort mij niet, maar we kunnen elkaar halverwege tegemoetkomen. Stel dat het een klein zwart vlekje is bovenop een kiezen dat eigenlijk geen vulling nodig heeft – dat kan de patiënt wel erg storen, maar over het algemeen laten we dat soort kleine zwarte vlekjes met rust.
Het helpt patiënten ook om de noodzaak van een behandeling te accepteren, waardoor ze zich er ook daadwerkelijk aan laten behandelen. Dit voorkomt dat de aandoening verergert – ze kunnen actie ondernemen terwijl het nog behandelbaar en klein is, en het vermindert angst. Wanneer patiënten betrokken zijn, leidt dit tot betere resultaten op de lange termijn. Vertellen wat er aan de hand is, creëert afhankelijkheid, maar zien schept begrip. Gezamenlijk onderzoek stelt de patiënt in staat om zijn of haar gebit, gezondheid en financiën effectiever te beschermen gedurende het leven.
Eon Engelbrecht (16:05)
En dat is in een notendop hoe je samen een ontdekking doet. Dr. Yudelman, ontzettend bedankt, dit was zeer, zeer interessant, en we zullen röntgenfoto's de volgende keer zeker met een andere blik bekijken.
Dr. Clifford Yudelman (16:16)
Ja, en nu we het toch over notendoppen hebben: pas op dat je bij het eten van granola geen tand breekt aan een notendop.
Eon Engelbrecht (16:22)
Ja, dat is zeer waarschijnlijk. Dat en popcorn, alleen al die korrels, die zijn gewoon verschrikkelijk voor je tanden — als je verkeerd bijt, is het gedaan met je tanden.
Dr. Clifford Yudelman (16:35)
Sommige van mijn beste vrienden zijn helemaal de weg kwijt. Ze zijn gewoon compleet gestoord.
Eon Engelbrecht (16:40)
Ik vind het geweldig. Dr. Yudelman, ontzettend bedankt, en ook onze luisteraars, bedankt voor het luisteren. Ga voor meer informatie naar OptiSmile.co.za. Tot de volgende keer, en tot die tijd: zorg goed voor je tanden, dan zorgen ze goed voor jou.
Omroeper (17:15)
Ontdek de wereld van tandheelkundige uitmuntendheid met OptiSmile. Neem deel aan een wekelijkse podcast met dr. Clifford Yudelman, een doorgewinterde expert met 40 jaar tandheelkundige ervaring op vier continenten. Verkrijg unieke inzichten en deskundig tandheelkundig advies door naar OptiSmile.co.za te gaan voor artikelen die het pad naar een optimale mondgezondheid belichten. Als u op zoek bent naar ongeëvenaarde tandheelkundige zorg in Kaapstad, neem dan contact op met OptiSmile of boek direct online op OptiSmile.co.za. OptiSmile, waar mondiale expertise en lokale zorg samenkomen.
Disclaimer: de inhoud in deze podcast, “Bespaar je geld, bespaar je tanden” op medische maandagen, is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het is niet bedoeld als tandheelkundig of medisch advies. De inzichten en meningen van Dr. Clifford Yudelman en eventuele gasten zijn bedoeld om een beter begrip van de tandheelkundige gezondheid, preventieve maatregelen en algemeen welzijn te bevorderen, maar mogen niet worden geïnterpreteerd als professionele tandheelkundige of medische aanbevelingen.Dr. Clifford Yudelman diagnosticeert, behandelt of biedt geen preventiestrategieën aan voor gezondheidsproblemen rechtstreeks via deze podcast. Dit platform is geen vervanging voor de persoonlijke zorg en het advies van een erkende tandarts of gezondheidszorgprofessional. We moedigen onze luisteraars sterk aan om hun eigen tandheelkundige zorgverleners te raadplegen om individuele tandheelkundige zorgbehoeften en -problemen aan te pakken. De hier gedeelde informatie is bedoeld om luisteraars te voorzien van kennis over tandheelkundige gezondheid, maar mag niet worden gebruikt als basis voor het nemen van gezondheidsgerelateerde beslissingen zonder professionele begeleiding. Uw tandheelkundige zorgverlener is de beste bron van advies over uw tandheelkundige en algehele gezondheid. Vraag altijd advies aan uw tandarts of andere gekwalificeerde zorgverleners als u vragen of zorgen heeft over de gezondheid van uw gebit.
