Aflevering 127: Speciale tandheelkundige zorg voor autisme, angststoornissen en dementie

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:00:04 – 00:01:13]
Welkom terug bij Save Your Money, Save Your Teeth, de podcast die onderzoekt wat je tanden én je portemonnee echt beschermt. De vorige keer hadden we het over stress en hoe je mond dat laat zien voordat je het zelf beseft. Vandaag hebben we het over mensen voor wie een normaal tandartsbezoek niet alleen stressvol is, maar ronduit onmogelijk.

We hebben het over speciale tandheelkundige zorg: autisme, sensorische overgevoeligheid, ernstige angst, lichamelijke beperkingen of dementie. Mensen bij wie het gebit niet achteruitgaat omdat ze er niet om geven, maar omdat de tandartsstoel nooit voor hen ontworpen is. Vandaag bespreken we: wat helpt echt bij fel licht en harde geluiden, hoe bereid je iemand voor op een eerste bezoek, hoe mantelzorgers een mond poetsen die niet van henzelf is, een pijnloze vloeistof die tandbederf kan stoppen zonder te boren, en wanneer sedatie echt de beste optie is.

Dit wordt heel interessant. Zoals altijd is Dr. Clifford Yudelman van OptiSmile in Sea Point, Kaapstad, bij mij aan tafel. Dr. Yudelman, welkom terug.

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:01:14 – 00:01:26]
Bedankt dat ik weer terug mocht komen, fijn om je weer te spreken. Het lijkt wel alsof we gisteren nog spraken. En ja, we gaan de komende maanden richting nummer 150, ik denk tegen het einde van het jaar.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:01:26 – 00:01:29]
Ja, denk je dat we dat voor het einde van het jaar halen?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:01:30 – 00:01:31]
Verbazingwekkend.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:01:31 – 00:01:46]
Dat is fantastisch. Dus, dokter Yudelman, het klinkt geweldig hoe u mensen met al die verschillende speciale zorgbehoeften en -wensen tegemoetkomt. Wat is speciale tandheelkundige zorg precies, en voor wie is het eigenlijk bedoeld?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:01:47 – 00:03:02]
Het is eigenlijk minder een specialisme en meer een manier van werken. Het is voor iedereen die niet overweg kan met de gebruikelijke tandheelkundige zorg. Dus als je het hebt over speciale tandheelkundige zorg, heb je het over autisme, ernstige ADHD, vooral bij jonge kinderen, sensorische verwerkingsproblemen en een verstandelijke beperking.

We hebben veel gesproken over angst, en met name ernstige angst, lichamelijke beperkingen, dementie of mensen die in het verleden een zeer traumatische ervaring hebben meegemaakt. En soms ontmoeten we volwassenen die al 15 jaar niet meer naar de tandarts zijn geweest, en dat is niet omdat ze er niet om gaven, maar omdat ze het gewoon niet aankonden. Het was als een totale aanval op hun zintuigen.

Hun tanden lieten hen niet in de steek. Het systeem liet hen over het algemeen in de steek. En vanuit financieel oogpunt is het veel goedkoper om vroegtijdig de juiste zorg te krijgen.

Het wordt pas duur als iemand tien jaar later een spoedextractie en algehele narcose nodig heeft.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:03:02 – 00:03:29]
Welnu, dokter Yudelman, voor degenen onder ons die geen autisme of sensorische verwerkingsproblemen hebben, is een bezoek aan de tandarts al een hele opgave. De boor en al die geluiden en beelden kunnen enorm overweldigend zijn. Kunt u zich voorstellen hoe het moet zijn voor iemand met autisme of sensorische verwerkingsproblemen? De lampen, de boor en de afzuiging.

Dat moet ontzettend overweldigend zijn. Wat helpt dan echt?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:03:30 – 00:06:10]
Je hebt me zelfs even laten schrikken met die vraag, hè? Jazeker. Ik heb een Xanor nodig voor mijn volgende schoonmaakbeurt.

Kijk, we moeten begrijpen dat sensorische overbelasting geen slecht gedrag is. Het is een zenuwstelsel dat overbelast raakt. Dus we zullen dingen wegnemen in plaats van ze toe te voegen.

Soms dimmen we de plafondverlichting of doen we de hoofdverlichting uit. Het felle licht dat in uw mond schijnt, is speciaal ontworpen om niet in uw ogen te schijnen, dus daar zijn we heel voorzichtig mee. En ik heb patiënten gehad die het beter deden als we de zeer felle TL-lampen die we hebben, uitzetten.

Patiënten die erg gevoelig zijn voor licht, geven we zonnebrillen of zeer donkergrijze brillen. We schakelen alles uit dat onnodig piept. Als de patiënt zich bijvoorbeeld in een kamer vlakbij de sterilisatieruimte bevindt, kan het piepen erg irritant zijn wanneer het team de zakken met instrumenten voor de sterilisator afsluit.

En het is nogal willekeurig hoe ze de zakken dichtmaken. Dus we letten er goed op dat we die machine niet gebruiken als er iemand is met sensorische problemen of autisme. En we houden instrumenten buiten het zicht.

We houden de instrumenten niet recht voor hun gezicht. We plaatsen ze aan de zijkant en zwaaien niet met instrumenten vlak voor iemands gezicht. We praten zachtjes met de patiënt en vertellen wat er gaat gebeuren.

In veel gevallen is het vergelijkbaar met het eerste bezoek aan een vierjarige, waarbij de 'vertellen-laten zien-doen'-methode wordt gebruikt. Je vertelt de persoon wat je gaat doen, laat het zien, bijvoorbeeld op zijn of haar hand, en voert het vervolgens precies zo uit als je hebt uitgelegd, zodat er geen verrassingen zijn.

Sommige patiënten nemen hun eigen koptelefoon mee en zetten hun eigen muziek op. Dan zijn ze helemaal in hun eigen wereld en maken ze zich geen zorgen over wat wij doen, zolang ze hun koptelefoon maar op hebben. Meestal zijn het over-ear koptelefoons als patiënten hun eigen koptelefoon meenemen. Je moet je gewoon aanpassen aan de specifieke situatie.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:06:11 – 00:06:17]
Oké, en wat kunnen ouders of verzorgers vóór dat eerste bezoek doen om het beter te laten verlopen?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:06:18 – 00:08:20]
Een patiënt zo goed voorbereiden op het consult is essentieel; de voorbereiding is het halve werk. We beginnen thuis, niet in de wachtkamer. Misschien kunnen we ze foto's laten zien van de praktijk en de behandelstoel, vooral als ze er nog nooit eerder zijn geweest.

Een foto van de tandarts of de mondhygiënist. We hebben foto's op onze website van mensen die in de praktijk aan het werk zijn, niet alleen portretten. We proberen veel foto's op onze website te zetten van hoe we er allemaal uitzien, zodat we niet zo intimiderend overkomen en er geen verrassingen zijn op de dag zelf.

Het is altijd een goed idee om de eerste afspraak in de ochtend te boeken, of bijvoorbeeld op vrijdagmiddag, want dan is het hier bij OptiSmile meestal wat rustiger. Als het een tandarts is met een erg drukke of overvolle wachtkamer, is dat geen goede plek voor een patiënt die 20 of 30 minuten in een overvolle wachtkamer moet zitten voordat de afspraak begint. Ik denk dat je in zo'n situatie moeilijk verder komt.

Daarom houden we onze wachtkamer erg rustig. We laten mensen eigenlijk niet wachten. We proberen alle patiënten binnen een paar minuten te helpen.

Eigenlijk is het ideaal dat hun billen de stoel niet eens raken. We wachten letterlijk tot we ze er rechtstreeks doorheen kunnen leiden. Dat helpt iedereen.

We willen graag van tevoren weten wat eventuele triggers zijn. Soms hebben we al een videogesprek gehad met een ouder of verzorger, zodat we weten of de trigger aanraking, geluid, geur of wachten is.

En zoals ik al zei, neem een ​​koptelefoon mee. Sommige patiënten, vooral de jongere, nemen hun favoriete knuffel mee, en een lekkere, dikke deken is voor veel patiënten ook fijn, omdat de airconditioning hier vrij koud staat. Dus het is prettig om warm en comfortabel te zitten.

En als dat eerste bezoek goed verloopt, legt dat meestal de basis voor toekomstige bezoeken.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:08:21 – 00:08:28]
Oké. En je hebt het over desensibilisatie. Hoe ziet dat er in de praktijk uit in de tandartsstoel?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:08:28 – 00:09:29]
Dat betekent simpelweg dat je de tandheelkundige behandeling stap voor stap aanpakt, in het tempo van de patiënt, en stopt voordat het te veel wordt. Bij het eerste bezoek kun je bijvoorbeeld even in de stoel gaan zitten en dan weer naar huis, of de stoel achterover zetten en dan weer rechtop gaan zitten. Bij het tweede bezoek kun je dan proberen de patiënt meer inzicht te geven.

Het kunnen drie of vier hele korte bezoekjes zijn, gewoon om ze rustig aan de situatie te laten wennen. En elke keer leren ze dat er niets ergs is gebeurd. Zo bouw je vertrouwen op.

En routine is ook belangrijk. Ze komen, ze zien dezelfde persoon, dezelfde kamer. Alles wordt op dezelfde manier gedaan, want voorspelbaarheid geeft mensen een gevoel van veiligheid.

Het kan in het begin wat langer duren, maar zodra er vertrouwen is opgebouwd, vervangt het een leven lang noodgevallen in de tandheelkunde en heb je echte samenwerking.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:09:29 – 00:09:41]
Laten we het eens hebben over kokhalzen. Sommige mensen kokhalzen zodra er iets in de buurt van hun mond komt. Dus hoe ga je om met een sterke kokhalsreflex, dokter?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:09:41 – 00:12:48]
Een sterke kokhalsreflex, daar hebben we het al eerder over gehad in een aantal podcasts, met name in die over angst, of iemand die bijna is verstikt of verdronken. Zelfs iemand zonder speciale behoeften die zo'n ervaring heeft gehad, kan een sterke kokhalsreflex ontwikkelen, en dat is een angstgerelateerde reactie. Over het algemeen houden we de patiënt bij een kokhalsreflex daarom meer rechtop.

We gaan langzamer te werk. We raken de achterkant van de tong niet aan. Als we om de een of andere reden een afdruk moeten maken, gebruiken we geen gewone afdrukken.

We hebben een 3D-scanner die niets aanraakt. Je beweegt gewoon een staafje in de mond. Als ik röntgenfoto's moet maken, zelfs bij iemand die niet kokhalst, geef ik de patiënt altijd een spiegel, zorg ik ervoor dat ze kijken waar de röntgenstraal naartoe gaat en leg ik alles zorgvuldig aan iedereen uit.

Want zelfs iemand zonder kokhalsreflex kan een kokhalsgevoel krijgen van die röntgenstralen in de mond. We zeggen tegen alle patiënten dat als ze hun hand opsteken, we stoppen, zonder discussie. We laten het ze zien en ik laat ze het zelf uitproberen.

Het is vergelijkbaar, zoals ik al zei, met het omgaan met een jonger kind en het opbouwen van vertrouwen. Ik zeg: "Oké, doe alsof je wilt dat ik nu stop. Steek je linkerhand op." Ze steken hun hand op en ik doe alsof mijn handen in hun mond zitten.

Zodra iemand zijn hand opsteekt, haal ik mijn handen weg en zeg: "Oké, we zijn gestopt. Wat is er aan de hand?" En dan zeggen ze: "Gewoon een test."

Je doet dat drie of vier keer. Dan zeg je misschien: oké, we gaan het nu doen, dus laat het me weten als je wilt dat ik stop.

En je kunt er zeker van zijn dat ze je zullen testen, en je moet stoppen. Ze laten je misschien even rondkijken in een spiegel, en dan steken ze zomaar hun hand op. Je vraagt ​​dan: "Wat is er aan de hand?" En zij zeggen: "Nee, ik test het gewoon."

Het wordt een soort spel. Uiteindelijk vertrouwen ze je en beseffen ze dat ze de controle hebben. Sommige van deze patiënten hebben slechte ervaringen gehad bij de dokter toen ze vaccinaties nodig hadden en niet te horen kregen dat ze een injectie zouden krijgen.

Als ze de tandarts associëren met een dokter, en elke keer dat ze naar de dokter gaan krijgen ze weer een prik in hun bil of arm, dan wachten ze gewoon op die verrassing. Ze wachten op die prik. Dus je moet eigenlijk zeggen: geen naalden vandaag, tenzij je ze zelf een prik gaat geven.

Maar dat zou nooit tijdens het eerste bezoek gebeuren. Je moet veel doen om dat vertrouwen op te bouwen, en dat vermindert kokhalzen. Natuurlijk helpt ademhalen door de neus ook enorm.

En soms krijg je ze zover dat ze met hun tenen wiebelen of met hun duimen draaien. Wanneer heb jij voor het laatst met je duimen gedraaid? Dat is een ouderwetse uitdrukking.

Het is een vreemde zaak. Sommige mensen zeggen dat je zout achter op de tong kunt leggen, of een plaatselijk verdovende zalf, maar ik denk dat dat bij een patiënt met speciale behoeften juist averechts zou werken.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:12:49 – 00:13:03]
En voor verzorgers en artsen: wat maakt het dagelijks poetsen van iemands tanden makkelijker, of het nu een kind met autisme is of een volwassene met beperkte mobiliteit? En zijn er speciale tandenborstels die daarbij kunnen helpen?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:13:04 – 00:15:25]
Kijk, je moet echt even je waardering uitspreken voor die mantelzorgers. Wat een zware baan, in veel gevallen: mensen die zorgen voor ouderen met dementie, of mensen die er hun fulltime baan van maken om voor iemand met speciale behoeften te zorgen die echt extra zorg nodig heeft, vooral als het een betaalde zorgverlener is en geen familielid. En het laatste wat een mantelzorger nodig heeft, is een preek.

Als we een patiënt binnenkrijgen met een slechte mondhygiëne, wil je natuurlijk niet, zeker niet in het bijzijn van de patiënt, vragen: "Wat bent u aan het doen? Waarom poetst u uw tanden niet goed?" Anders krijg je die patiënt of de verzorger niet meer terug.

Je wilt dus aardig advies geven. Je wilt het ze laten zien: verander van houding, borstel van achteren in plaats van recht tegenover ze te staan. Dat is bijna onmogelijk.

Als het een oudere patiënt is die zit en u staat achter hem of haar, is het alsof u uw eigen tanden poetst, en kunt u het hoofd van de patiënt tegen de hoofdsteun of de stoel laten rusten. Als het een jong kind is, kan het op de grond zitten met het hoofd op uw schoot, en kunt u de tanden van achteren poetsen. Sommige van deze handelingen lijken erg op de zorg voor een jong kind.

En er bestaan ​​speciale tandenborstels. Soms is een elektrische tandenborstel misschien beter. Bovendien kunnen ze het soms geen twee minuten volhouden.

In feite is zelfs 20 seconden meestal beter dan niets, zeker met een elektrische tandenborstel. Als ze zelf proberen te poetsen, helpt een stevige handgreep, of een elektrische tandenborstel, zelfs als die niet aanstaat, omdat die fijne, grote handgrepen heeft, of een riempje om de tandenborstel vast te houden. Er zijn speciale hulpmiddelen voor mensen met motorische problemen.

Kijk, elk klein beetje helpt. Er zijn ook speciale sprays en mondspoelingen. Ik denk dat dat voldoende is voor de podcast, want we willen hem onder de 30 minuten houden.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:15:26 – 00:15:34]
Dokter, ik wil u vragen of het waar is dat er een vloeistof bestaat die tandbederf kan stoppen zonder dat er geboord hoeft te worden. Klopt dat?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:15:34 – 00:16:51]
Ja. Het bestaat eigenlijk al heel lang en het maakt een grote comeback. Het heet zilver, zoals het woord zilver, dan diamine, DIAMINE, fluoride.

Het is een van de handigste hulpmiddelen voor mensen die niet tegen een boormachine kunnen. Het wordt op het aangetaste oppervlak aangebracht. Het duurt maar een paar seconden.

Het doet geen pijn en kan een gaatje in de kiem smoren. Het nadeel is echter dat het aangetaste gebied zwart wordt.

Het is dus niet ideaal bij een voortand, waar het uiterlijk belangrijk is. Zelfs bij mensen met een beperking maakt iedereen zich zorgen over hun uiterlijk. Maar neem bijvoorbeeld een kind of een volwassene die niet tegen een boor kan, en bij wie het tandbederf zich verder zou ontwikkelen als er niets aan gedaan werd.

Als je dit erin krijgt en het er gewoon op smeert, ben je klaar. Het stopt het verval en remt het af. In de toekomst zou je dat gestopte verval kunnen wegboren en opvullen.

Er zijn nieuwere versies die twee vloeistoffen gebruiken, maar die zijn bijtender en giftiger. Je moet ze alleen onder speciale omstandigheden gebruiken en ze zouden in een geval als dit niet werken.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:16:51 – 00:16:58]
En wanneer is sedatie of algehele anesthesie nu echt de meest humane optie?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:16:59 – 00:18:42]
Dat betekent niet dat het een mislukking is. Als we alle aanpassingen hebben geprobeerd en de patiënt blijft nieuwe gaatjes krijgen, of als de gaatjes erger worden ondanks goede mondhygiëne en een gezond dieet (dingen die we al vaak hebben besproken), of als de patiënt pijn heeft, dan is alles van tevoren gepland. Dat kan bijvoorbeeld sedatie in de stoel zijn, waarbij nog steeds lokale verdoving nodig is, of in sommige gevallen algehele narcose, omdat dan geen verdoving nodig is.

De patiënt is volledig buiten bewustzijn, net als bij een operatie. Als er twee extracties en vijf vullingen nodig zijn terwijl de patiënt slaapt, kan het veilig en snel worden gedaan, de patiënt zal zich er niets van herinneren en het resultaat kan goed zijn.

Het moet zo gepland worden dat er niet meerdere keren algehele narcose nodig is. Als er een gebitsreiniging nodig is, moet dat tegelijkertijd gebeuren. Wij zijn bij OptiSmile niet gespecialiseerd in dit soort behandelingen.

Wij doen geen operaties in de operatiekamer. Het zou eerder een kindertandarts zijn, die ook volwassenen met een ernstig syndroom van Down of autisme behandelt, omdat het in hetzelfde gebied valt. Zij behandelen immers ook volwassenen, zelfs als ze kindertandarts zijn, of een kaakchirurg.

Als iemand verstandskiezen en misschien nog twee of drie andere tanden moet laten trekken, ga je naar een kaakchirurg. Die brengt je onder narcose en voert de ingreep uit. Dat is veel veiliger en op de lange termijn goedkoper dan een heleboel spoedbezoeken.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:18:42 – 00:18:49]
En wat te denken van oudere patiënten met dementie die niet meer voor hun eigen mond kunnen zorgen?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:18:50 – 00:21:11]
Ja, dat is heel triest. Toen ik in de jaren 80 in Californië was, spraken we niet echt over Alzheimer; we noemden het seniele dementie. Je kreeg patiënten die heel goede zorg hadden gekregen, met kronen, bruggen en implantaten, waarbij de dagelijkse reiniging nauwgezet moest gebeuren, anders konden ze problemen veroorzaken.

Het eerste wat er zou gebeuren, is dat sommige van deze patiënten de weg kwijt zouden raken. Ze waren al bij mijn voorganger geweest, en ik heb de praktijk in 1989 overgenomen. Ze kwamen al 20 jaar bij dezelfde praktijk en daarna nog drie of vier jaar bij mij.

Op een dag kwamen ze dan laat binnen met een ietwat afwezige blik, nog steeds rijdend, maar het leek alsof ze vergeten waren hoe ze er moesten komen. En zes maanden later kwamen ze binnen met een verzorger of een familielid.

Het is heel triest. En je kunt je voorstellen dat de mondhygiëne er dan flink op achteruitgaat. De persoon vergeet langzaam hoe hij moet poetsen, of vergeet dat hij het niet gedaan heeft.

En soms is de mond erg droog, waardoor de tanden snel kunnen afbreken en gaatjes kunnen ontstaan. Dus als een familielid in een vroeg stadium de diagnose krijgt, is dat iets wat je niet moet negeren. Als je weet dat iemand beginnende dementie of de ziekte van Alzheimer heeft, terwijl die persoon nog redelijk gezond is, is dat een goed moment om ervoor te zorgen dat zijn of haar mond in goede conditie verkeert.

Als er tanden zijn die de komende één à twee jaar problemen kunnen geven, of als het tandvlees niet in goede conditie is, pak dit dan vroegtijdig aan. Wacht niet. De dementie zal helaas niet vanzelf verdwijnen.

Zorg snel voor hun gebit, want veel van die patiënten hebben een goed hart, geen kanker, ze zijn in uitstekende conditie, en dan krijgen ze dementie.

En voor je het weet, is de mond dé plek voor noodsituaties of infecties. Slechte mondhygiëne wordt ook in verband gebracht met longontsteking. Naarmate mensen ouder en kwetsbaarder worden en dementie ontwikkelen, kunnen ze longontsteking krijgen en overlijden, of een beroerte krijgen.

Alles hangt met elkaar samen.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:21:12 – 00:21:24]
Dat is heel triest. En dokter, tot slot, waar moet een gezin op letten bij de keuze van een tandartspraktijk voor iemand die in een rolstoel zit of beperkte mobiliteit heeft?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:21:24 – 00:23:33]
Vaak staat er in de Google-zoekresultaten vermeld of een praktijk rolstoeltoegankelijk of gehandicaptenvriendelijk is. Ik zou dat altijd even controleren, want soms kloppen die gegevens niet. Wij hebben bijvoorbeeld erg brede deuropeningen.

Er zijn liften in het gebouw, dus we hebben geen hellingbanen nodig, maar niet elke tandartspraktijk is zo. Als een tandarts in een oud pand zit, kan het zijn dat je bij aankomst drie treden of één trede aantreft, en geen lift, hellingbaan of iets dergelijks.

Controleer dit dus van tevoren. Bij de meeste tandartsstoelen kan een patiënt met wat hulp vanuit de rolstoel in de stoel plaatsnemen, en de armleuning kan worden weggeklapt. Bij een kort bezoek kunt u de stoel, zoals die van ons, zelfs zijwaarts draaien.

De patiënt kan in de rolstoel blijven zitten en de hoofdsteun van de tandartsstoel kan worden gebruikt terwijl de patiënt nog in de rolstoel zit. Het is ook belangrijk om naar een kliniek te gaan die weet dat dit extra tijd kost, die tijd heeft gereserveerd, een zorgzame cultuur en ethiek hanteert en gewend is om dit soort patiënten te behandelen. Je wilt niet een afspraak van 15 minuten in een drukke praktijk, met vijf patiënten in de wachtkamer, waar de rolstoel vervolgens niet door de deur past.

Dat klinkt als een absolute nachtmerrie. Je moet even bellen en checken: ben je hierop voorbereid? Wanneer heb je voor het laatst iemand in een rolstoel behandeld?

Onze toiletten zijn toegankelijk voor rolstoelgebruikers, omdat het winkelcentrum waarin we ons bevinden, net als alle winkelcentra, een invalidentoilet moet hebben. Dus als iemand naar het toilet moet, zijn er handgrepen en katrollen, extra toegang en meer ruimte voor een rolstoel. Dat is erg belangrijk.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:23:34 – 00:24:03]
Dokter, ik denk dat als er één les is die we vandaag moeten onthouden, het is dat een lastige patiënt bijna nooit het probleem is. Het probleem is een tandartsbezoek dat niet bij de persoon past. Dus pas het bezoek aan, en de meeste mensen kunnen veel vriendelijker behandeld worden dan hun familie verwacht.

En communiceer ook met de praktijk. Bel van tevoren en vertel ze wat je lastig vindt. Vertel ze over de verlichting, het lawaai, de wachtkamer, de stoel. Ik denk dat dat heel belangrijk is.

Wat zeg je?

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:24:04 – 00:24:45]
Jazeker. Hopelijk helpt de aflevering van vandaag veel mensen die hem vinden op Spotify, Apple, YouTube, E-Radio, Facebook of onze website. Het nieuws verspreidt zich en ik krijg van mensen te horen dat ze naar de podcast luisteren en ervan genieten.

Eindelijk beroemd. Hopelijk hebben mensen er veel baat bij. Deze podcast zal over drie en vijf jaar nog steeds relevant zijn.

We hebben over niets nieuws gesproken.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:24:46 – 00:24:50]
Dat is nou juist het mooie ervan, hè? Dat het gewoon jarenlang meegaat.

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:24:50 – 00:24:51]
Jaar.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:24:51 – 00:24:54]
Daar denk je eigenlijk nooit aan. Zo fijn.

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:24:54 – 00:25:23]
En de informatie die we vandaag hebben gedeeld, is erg moeilijk te vinden op de website van een tandarts, tenzij je misschien een artikel tegenkomt in een tijdschrift, geschreven door een journalist van een gespecialiseerd vakblad of magazine over een bezoek aan de tandarts. Ik heb het zelf niet op die manier geprobeerd op te zoeken, maar ik ben er vrij zeker van dat je deze informatie niet zomaar op de website van een tandarts zult vinden.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:25:23 – 00:25:31]
Ik heb zoiets nog nooit eerder gezien. Ik vind het heel aardig dat je hier vandaag over praat, en het is ook geruststellend voor veel mensen.

Dr. Clifford Yudelman, OptiSmile [00:25:31 – 00:25:39]
Ja, dankjewel, en volgende week spreek ik je weer over robots en AI en al die dingen waar ik enthousiast van word.

Eon Engelbrecht, E-Radio-SA [00:25:40 – 00:26:01]
De robots komen eraan. Daarom zeg ik altijd dankjewel tegen ChatGPT als ik het vraag iets voor me te doen. Ik zeg altijd dankjewel, voor het geval het tot leven komt en zegt dat ik onbeleefd was of zoiets.

Ja, je moet de robots niet schoppen. Nou, bedankt, Dr. Clifford Yudelman van OptiSmile, en we spreken elkaar volgende week weer.

OptiSmile-omroeper [00:26:38 – 00:27:05]
Verkrijg unieke inzichten en deskundig tandheelkundig advies door OptiSmile.co.za te bezoeken. Hier vindt u artikelen die de weg wijzen naar een optimale mondgezondheid. Als u op zoek bent naar ongeëvenaarde tandheelkundige zorg in Kaapstad, neem dan contact op met OptiSmile of boek direct online via OptiSmile.co.za. OptiSmile: waar wereldwijde expertise en lokale zorg samenkomen.