hoofdstukken
Wat een bioactief materiaal is
[00:00:05 – 00:05:36]Gedurende het grootste deel van de vorige eeuw was een vulling een plug die het gat afsloot dat overbleef nadat het cariësweefsel was verwijderd. Het succes ervan hing af van de stevigheid van de randen. Een nieuwere generatie materialen claimt meer te doen: mineralen afgeven en zuur bestrijden. Strikt genomen beschrijft het woord bioactief een materiaal dat een wisselwerking aangaat met de tand, calcium en fosfaat of fluoride afgeeft en de tand aanzet tot een reactie.
De meeste witte vullingen, waaronder die welke dagelijks bij OptiSmile worden gebruikt, vallen buiten deze groep en worden gekozen vanwege hun sterkte en verwerkbaarheid. Moderne hechtmiddelen verbinden ze met het glazuur en het onderliggende dentine. De injecteerbare composieten in deze categorie zijn sterk genoeg voor spuitgieten op voortanden en voor het opbouwen van kiezen.
Materialen die wél als bioactief worden beschouwd, vormen een veel kleinere groep. Deze materialen worden meestal diep in de tand, dicht bij de zenuw, geplaatst en afgedekt met een standaard composiet. Sommige biologische tandartspraktijken testen patiënten op materiaalgevoeligheid en plaatsen vervolgens hun eigen mineraalhoudende vullingen, een aanpak die niet wordt ondersteund door Cochrane-onderzoeken. Patiënten die bij OptiSmile terechtkomen, hebben te maken met afgesleten en gebarsten vullingen, en sommigen moesten vervolgens een wortelkanaalbehandeling ondergaan of verloren hun tand.
Kan een vulling helpen bij de genezing van een tand?
[00:05:36 – 00:09:36]Verloren tandglazuur komt niet terug. Daaronder kan de levende pulpa reageren op calciumsilicaatcementen zoals MTA, oorspronkelijk ontwikkeld uit Portlandcement, waardoor de zenuw een nieuwe brug van hard weefsel over zichzelf heen legt. Zelfs wanneer een caviteit de zenuw bereikt en er tijdens de preparatie bloedingen optreden, kan de bloeding vaak worden gestopt en kan er MTA overheen worden aangebracht, zodat de zenuw zich kan herstellen en genezen.
Of dit werkt, hangt af van de diagnose. Gevoeligheid voor kou die langer dan ongeveer 20 seconden aanhoudt, of pijn die spontaan ontstaat, wijst op een zenuw die te beschadigd is om nog te redden. Bij een diepe cariës waarbij de tand normaal functioneert, moet er alles aan gedaan worden om een wortelkanaalbehandeling te vermijden.
Oudere calciumhydroxide-liners werken niet op dezelfde manier als een moderne pulpa-afdekking. Europese richtlijnen adviseren om het diepste, zachte cariës over de zenuw te laten zitten, mits de randen grondig worden gereinigd en de tand goed wordt afgesloten, omdat de afgesloten cariës geen kans krijgt om verder te groeien. Bij onderzoek waarbij tanden zonder symptomen, waar matige cariës was afgesloten met glasionomeer, opnieuw werden geopend, bleek het dentine eronder te zijn verhard.
Waarom de randen van een vulling ertoe doen
[00:09:36 – 00:11:10]Het terugkeren van tandbederf aan de randen is de meest voorkomende reden waarom een vulling het begeeft. Breuk is een minder voorkomende oorzaak. Glasionomeer is hierbij behulpzaam omdat het fluoride vrijgeeft wanneer het in contact komt met zuur, een beetje zoals een sprinkler die aanspringt wanneer er rook is.
Het is geschikt voor kinderen en oudere patiënten, vooral op worteloppervlakken waar het moeilijk droog te houden is. In landen met beperkte toegang tot zorg is gebleken dat het handmatig verwijderen van cariës en het afdichten van de holte met glasionomeer effectief kan zijn.
Glasionomeer heeft als permanente vulling bij volwassenen een nadeel. Tanden die op deze manier gevuld zijn, blijven over het algemeen vrij van nieuwe cariës, maar de vulling slijt snel en ziet er na verloop van tijd niet meer mooi uit.
Beweringen over zelfgenezing en hoe lang ze aanhouden
[00:11:10 – 00:13:25]Vullingen die beweren hun eigen kleine openingen te dichten, worden door huidig onderzoek niet ondersteund. Het idee kan echter nog steeds veelbelovend zijn voor de toekomst. Een sterk, keramisch composietmateriaal dat zich aan de tand hecht, kan geen ionen afgeven en geen mineralen afzetten, waardoor de twee beweringen elkaar tegenspreken.
Wat de levensduur betreft, loopt de marketing vooruit op de feiten, aangezien bioactieve vullingen niet langer meegaan dan gewone witte vullingen. In een klinische studie faalde een bekend materiaal dat als bioactief werd verkocht, ongeveer tien keer zo vaak als een standaard composietvulling.
Wanneer glasionomeer onder een composietvulling in een sandwich wordt aangebracht, blijft er aan de randen niets van het materiaal blootgesteld, waardoor het niet kan wegspoelen. Nieuwere, met hars gemodificeerde glasionomeren worden uitgehard met licht en gedragen zich grotendeels hetzelfde als composieten. In de mond kunnen ze veel minder fluoride afgeven dan laboratoriumonderzoek suggereert.
Wie profiteert het meest?
[00:13:26 – 00:15:17]Deze materialen verdienen weliswaar een reële, maar beperkte plaats bij patiënten met een hoog risico op cariës, zoals ouderen met cariës aan blootliggende wortels. Na bestraling, wanneer het speeksel opdroogt en er gaatjes in de mond ontstaan, kan glasionomeer helpen om cariës tegen te gaan. Bij kwetsbare patiënten in een verzorgingshuis kan het op een gevoelige tand worden aangebracht om het dagelijks leven aangenamer te maken.
Het hecht goed bij kinderen, waar enige slijtage aan melktanden die er toch uitvallen geen probleem is. Als alternatief voor harsafdichtingsmiddelen wordt het ondersteund door Australisch onderzoek dat nog steeds actueel is, hoewel niet elke tandarts met dat onderzoek bekend is.
Zien ze er natuurlijk uit?
[00:15:18 – 00:16:48]Glasionomeer heeft een ondoorzichtige uitstraling, hoewel nieuwere, met hars gemodificeerde versies doorschijnender zijn. MTA is grijs, bijna zwart. Het is ook duur, waardoor een hele tand er nooit mee gevuld wordt.
Deze materialen worden diep in de tandholte geplaatst en zijn verborgen onder het composiet of onder een keramische inlay of onlay . Kronen worden alleen gebruikt in gevallen waar ze echt nodig zijn. Sommige tandartsen gebruiken ze ook langs de tandvleesrand, waar vullingen moeilijk hechten tenzij ze met grote zorg worden geplaatst.
Is het de moeite waard om meer te betalen?
[00:16:48 – 00:20:21]Goedkope restauratieve tandheelkunde die vroegtijdig mislukt, blijkt uiteindelijk de dure optie te zijn. Als een MTA-pulpa-kap een zenuw intact houdt en een wortelkanaalbehandeling, en mogelijk een kroon, voorkomt, kan dat u duizenden rand besparen. Cochrane-onderzoeken hebben geen bewezen voordeel aangetoond van het routinematig plaatsen van deze materialen onder elke gewone composietvulling, dus de investering is gerechtvaardigd bij een diepe cariës met een risico op een wortelkanaalbehandeling.
Sommige goedkope tandartspraktijken die een contract hebben met verzekeraars, voegen een liner of pulpakapje toe aan een vulling. Zodra de vulling is geplaatst, kan niemand meer controleren of het materiaal daadwerkelijk is aangebracht. Als u een pulpakapje op een offerte ziet staan, is het terecht om te vragen of het cariës de zenuw raakt en of u er een nodig heeft.
De kosten weerspiegelen de tijd en zorg die nodig zijn om diepgaande cariës te verwijderen zonder de zenuw bloot te leggen, en niet zozeer de kosten van het materiaal zelf. Bij OptiSmile bedraagt de vooraf berekende prijs voor een indirecte pulpa-afdekking iets meer dan R1,000 op het moment van afrekenen. Mocht tijdens de behandeling een pulpa-afdekking nodig blijken, dan wordt deze kosteloos aangebracht.
Wat je aan je tandarts moet vragen
[00:20:22 – 00:23:29]Als het cariës diep is, vraag dan of de zenuw beschermd kan worden en een wortelkanaalbehandeling vermeden kan worden. Een gaatje kan er op een röntgenfoto uitzien alsof het de zenuw bereikt, maar een tand die binnen ongeveer 10 seconden koud aanvoelt, heeft waarschijnlijk geen wortelkanaalbehandeling nodig. Als uw tandarts niet bekend is met MTA, is het raadzaam een tweede mening te vragen.
Vraag vervolgens of u een verhoogd risico op cariës heeft en of een fluoridehoudend materiaal daarbij zou kunnen helpen. Bij een droge mond als gevolg van bestraling of het syndroom van Sjögren kan een glasionomeervulling er minder natuurlijk uitzien en moet deze mogelijk worden bijgevuld. Het kan echter een betere keuze zijn als het nieuwe cariës tegengaat.
Wees voorzichtig met bioactieve vullingen die als premium upgrade worden aangeboden, zowel op sociale media als in de behandelstoel. Bij OptiSmile gebruiken we voornamelijk composietvullingen met een goede hechting. In diepe of risicovolle gaatjes wordt glasionomeer onder het composiet aangebracht en een blootliggende zenuw wordt afgedekt met MTA.
Afschrift
Eon Engelbrecht [00:00:05 – 00:01:05]
Welkom terug bij Save Your Money, Save Your Teeth, de podcast die onderzoekt wat je tanden én je portemonnee echt beschermt. De vorige keer keken we naar aligners die rechtstreeks uit een vormgeheugenmateriaal zijn geprint. Vandaag blijven we bij slimme materialen, maar dit keer voor in de tand zelf. Gedurende het grootste deel van de vorige eeuw was een vulling in feite een stop. Je boorde het cariës weg, vulde het gat en hoopte dat de randen het hielden. Nu bestaat er een familie van materialen die niet zomaar blijven zitten; ze geven mineralen af, ze bestrijden zuur en ze kunnen de tand zelfs stimuleren om zichzelf te beschermen.
Wauw, dus wat zijn bioactieve materialen vandaag de dag? Kan een vulling echt helpen bij de genezing van een tand? Kunnen ze een wortelkanaalbehandeling voorkomen?
En hoeveel van die marketing is nu echt? Zoals altijd is Dr. Clifford Yudelman van OptiSmile in Sea Point, Kaapstad, weer bij mij te gast. Dr. Yudelman, welkom terug.
Dr. Clifford Yudelman [00:01:05 – 00:01:14]
Hoi Eon, fijn om weer terug te zijn. Heel erg bedankt, en zoals altijd was dat een geweldige introductie. Ik zeg altijd dat je dit als beroep zou moeten doen, weet je.
Eon Engelbrecht [00:01:18 – 00:01:33]
Dat is grappig, u bent erg grappig, dank u wel. Maar dokter Yudelman, dit klinkt allemaal heel erg interessant, weet u, en we zijn zo gewend aan vullingen die gewoon een gaatje dichten. Dus wat is een bioactief materiaal precies?
Dr. Clifford Yudelman [00:01:34 – 00:05:36]
Ja, een leuke intro, en het is eigenlijk wel een beetje een addertje onder het gras, want dit is niet hetzelfde als onze podcast 116, waarin we het hebben over dingen die viraal gaan op TikTok. Maar het is wederom, weet je, 'Bespaar je geld, red je tanden', en we willen consumenten laten weten hoe de wetenschap achter deze materialen staat. En je weet, het woord bioactief is een woord waar marketingafdelingen dol op zijn, maar het wordt heel strikt, of eigenlijk heel losjes, gebruikt. Als je het strikter bekijkt, betekent het een materiaal dat een wisselwerking aangaat met een tand, dat calcium, fosfaat en/of fluoride vrijgeeft en de tand stimuleert om te reageren.
De meeste witte vullingen, waaronder de vullingen die we dagelijks bij OptiSmile gebruiken, staan bekend om hun sterkte, klinische verwerkbaarheid, de manier waarop ze zich aan de tand hechten en het feit dat ze minder snel slijten dan eerdere materialen. Deze specifieke materialen, en alle hoogwaardige composietvullingen, zijn eigenlijk niet bioactief en hechten en verzegelen zeer goed, met name aan het glazuur. We hebben het al vaak gehad over het belang van glazuur. Maar de nieuwe hechtmiddelen hechten zich ook aan het dentine.
Maar de echt actieve materialen vormen een veel kleinere groep, en dat zijn de materialen die vooral diep in de buurt van de zenuw worden gebruikt. Veel tandartsen, waaronder ikzelf, gebruiken ze onder een normale, of beter gezegd, een van de nieuwste en beste, composieten. Een materiaal dat wij veel gebruiken heet G-ænial Universal Injectable, of G-ænial A'CHORD, wat vergelijkbaar is.
Deze is daadwerkelijk injecteerbaar. En ze zijn heel erg sterk. We gebruiken ze voor spuitgieten van voortanden, en we kunnen ze ook gebruiken om kiezen op te bouwen.
En als de cariës diep is, dan gaan we dieper in op de materie, en dan komen er nog een paar vragen aan bod. Maar om de podcast van vandaag binnen de 30 minuten te houden, vat ik het even samen door te zeggen dat we het ook hebben gehad over biomimetica, wat één ding is, namelijk de natuur nabootsen. Maar we hebben het ook gehad over biologische tandheelkunde, en hoe reguliere tandartsen zoals ikzelf biologische tandheelkunde eigenlijk niet als gangbaar beschouwen, omdat het niet wordt ondersteund door Cochrane, een instituut voor op bewijs gebaseerde tandheelkunde.
En soms testen ze je op gevoeligheid en allergieën voor allerlei verschillende materialen. Vervolgens brengen ze een soort bioactief materiaal aan waar alleen zij toegang toe hebben, dat als het ware de wond afsluit. Dit bevat natuurlijk geen fluoride, maar wel allerlei natuurlijke mineralen, afkomstig van de zeebodem, wie weet waar, en het zou je tand genezen. Dat klinkt geweldig.
Maar persoonlijk heb ik in mijn carrière gezien dat patiënten die van dit soort praktijken kwamen waar dit soort materialen waren gebruikt, vaak ernstige problemen ondervonden, voornamelijk mechanische problemen. De materialen slijten, barsten en breken. Sommige van deze patiënten moeten dan een wortelkanaalbehandeling ondergaan, of erger nog, verliezen hun tanden. Ik zal daar nog wat meer over vertellen, en over welke materialen dit zijn, maar aangezien ik een goede inleiding heb gegeven, denk ik dat de andere vragen wat sneller beantwoord zullen worden.
Eon Engelbrecht [00:05:36 – 00:05:45]
Ik wil u ook vragen, dokter, of een vulmateriaal een tand daadwerkelijk kan helpen genezen of zelfs nieuw dentine kan laten groeien?
Dr. Clifford Yudelman [00:05:46 – 00:09:24]
We moeten dus voorzichtig zijn met "hergroei". Glazuur komt nooit helemaal terug, maar het levende tandweefsel eronder kan wel reageren. Daarvoor bestaan calciumsilicaatcementen.
Oorspronkelijk bestond er zoiets als MTA, dat gemaakt werd van Portlandcement, wat in feite cement is. Het is calciumsilicaat, in principe een soort grijs beton. En dit kan de zenuw stimuleren om een nieuwe brug van hard weefsel over zichzelf heen te leggen, als een muur die van binnenuit wordt opgebouwd.
En dat is zeer goed gedocumenteerd. Verschillende artsen in mijn praktijk gebruiken dat veelvuldig. Het is goed gedocumenteerd.
Het is geen magie. Het is biologie die reageert op de juiste omstandigheden. Sterker nog, er zijn soms gevallen waarin een holte letterlijk de zenuw raakt, en zelfs als de zenuw bloedt tijdens de preparatie van een holte, kan de bloeding worden gestopt en kan de MTA over de zenuw worden geplaatst, waarna de zenuw tot rust komt en geneest.
Er moet alles aan gedaan worden om de noodzaak van een wortelkanaalbehandeling te verminderen. De diagnose voor een wortelkanaalbehandeling wordt gesteld op basis van symptomen zoals gevoeligheid bij kloppen. Om niet in herhaling te vallen bij eerdere podcasts, maar veel van deze zaken zijn goed gedocumenteerd. Als je een koude tand voelt die langer dan 20 seconden aanhoudt, of als je spontaan pijn krijgt, dan gaan we het cariës niet verwijderen en vervolgens een geïnfecteerde zenuw achterlaten om er vervolgens MTA overheen te plaatsen.
Dat is een ander verhaal. Maar bij een diepe cariës die normaal blijkt te zijn, zullen veel tandartsen wellicht een wortelkanaalbehandeling uitvoeren vanwege wat we in onze vorige podcast bespraken. Ik denk dat het de podcast van vorige week was, of die over productietandheelkunde.
Maar als een tandarts moderne principes volgt, gebruikt hij of zij een zogenaamde pulpa-afdekking. Ouderwetse tandartsen gebruiken Dycal, oftewel calciumhydroxide, wat helaas niet op dezelfde manier werkt. We hoeven dan niet elk klein beetje zacht tandbederf van de zenuw te schrapen.
Zolang we de randen grondig reinigen en de tand goed afsluiten, wordt het diepste cariësgebied, die plek, niet verder aangetast. Europese richtlijnen bevelen dit aan, zodat we de zenuw niet blootleggen. Als de zenuw bloot komt te liggen, bedekken we deze met MTA. Bovendien, zoals ik al zei, is er geen materiaal dat een al ernstig beschadigde zenuw kan herstellen.
Ik was in Australië werkzaam vóór het MTA-tijdperk, en daar was een professor, Edwina Kidd, die een glasionomeer ontwikkelde. Er bestaat iets dat Fuji heet, en er zijn verschillende versies van. Het wordt gemengd in een klein capsule, en je kunt zelfs een matige hoeveelheid cariës in een asymptomatische tand laten zitten en die afdichten met glasionomeer, waarna je er een gewone vulling overheen kunt plaatsen.
Ze hebben experimenten gedaan waarbij ze teruggingen om te controleren, en het bleek dat de tand eronder verhardde. Dat is eigenlijk de methode die ik gebruik. Ik denk dat ik vandaag een vraag voor ben, want ik denk dat je me daar nu naar gaat vragen.
Nou, waarom doen we dat niet gewoon voor de hele podcast? Laten we zo doorgaan.
Eon Engelbrecht [00:09:24 – 00:09:27]
Je kunt gewoon doorgaan met praten.
Dr. Clifford Yudelman [00:09:27 – 00:09:36]
Ik blijf je een stap voor. Je moet me deze vragen niet van tevoren sturen. Je moet mijn kennis toetsen.
Eon Engelbrecht [00:09:36 – 00:09:45]
Geen commentaar. Fluoride met slimme afgifte.
Waarom zijn de randen van een vulling zo belangrijk, dokter?
Dr. Clifford Yudelman [00:09:45 – 00:11:10]
De meeste vullingen falen niet doordat ze breken. Ze falen doordat het tandbederf zich langs de randen opnieuw verspreidt. Glasionomeer, dat fluoride afgeeft, kan worden gebruikt bij ouderen, of in gebieden waar het moeilijk is om vocht vast te houden, zoals wortelkanaalvullingen, of bij kinderen.
Als er zuur op komt, werkt het net als een sprinkler die aanspringt als er rook is. In principe, wanneer deze materialen, deze glasionomeren, in contact komen met zuur – wat meestal de oorzaak is van gaatjes – geven ze fluoride af en bestrijden ze het tandbederf. Wat ik net zei over Edwina Kidd en minimaal invasieve chirurgie, ik denk dat zij, laten we zeggen, de grondlegger was van de ART-techniek. Bij die techniek schraap je het tandbederf weg met kleine instrumenten en breng je er een glasionomeer in aan. Deze techniek wordt gebruikt in arme landen waar geen toegang is tot medische zorg, en het is bewezen dat het werkt.
Maar ik gebruik deze glasionomeren over het algemeen niet voor permanente vullingen bij volwassenen. Af en toe zie ik wel patiënten bij wie het als permanente vulling is gebruikt, en hoewel ze niet rotten, slijten ze wel behoorlijk en zien ze er niet mooi uit.
Eon Engelbrecht [00:11:10 – 00:11:18]
Sommige van deze materialen beweren zelfs kleine scheurtjes te kunnen herstellen. Kunt u ons vertellen wat waar is en wat pure marketing is?
Dr. Clifford Yudelman [00:11:19 – 00:11:57]
Dus nu komen we weer terug bij het begin, waar het volgens het onderzoek eigenlijk gewoon onzin is, om het maar even plat te zeggen, maar het is wel veelbelovend voor de toekomst. Maar je krijgt niet dezelfde sterke composietmaterialen als die we nu gebruiken, die zich aan de tand hechten en nu ook nog eens ionen afgeven en mineralen afzetten. Je kunt immers geen heel solide, inert, keramisch materiaal hebben dat ook nog eens chemicaliën afgeeft. Laten we ons dus nu even niet druk maken over zelfdichtende vullingen.
Eon Engelbrecht [00:11:57 – 00:12:04]
En gaan bioactieve vullingen daadwerkelijk langer mee dan gewone witte vullingen?
Dr. Clifford Yudelman [00:12:04 – 00:13:25]
Zoals ik al die tijd al heb laten doorschemeren, nee, dat doen ze niet. Dat is waar de marketing de bewijzen voorbijstreeft. En ik ontdekte dat een bekend materiaal dat als bioactief wordt verkocht, in een klinische proef ongeveer tien keer zo vaak faalde als een gewoon composietmateriaal.
Zelfs als we een glasionomeer-sandwich maken met Fuji en vervolgens composiet, zorgen we ervoor dat er geen glasionomeer aan de randen blootligt, omdat dat kan uitspoelen. Dus ik gebruik alleen het glasionomeer dat het dichtst bij de zenuw zit, en de rest van de vulling wordt gedaan met composiet over het glasionomeer. Er zijn nu ook betere en nieuwere glasionomeren die harsversterkt worden genoemd. Dat zijn in principe composieten, omdat ze lichthardend zijn. Het zijn niet de zelfhardende varianten die je mengt en vervolgens moet wachten tot ze uitgehard zijn. Het is een combinatie van poeder en vloeistof.
En de harsgemodificeerde glasionomeren die je vervolgens uithardt, gedragen zich in principe, zoals ik al zei, als een composiet en geven in werkelijkheid nauwelijks fluoride af, behalve in het laboratorium wanneer ze er onderzoek naar doen om het aan jou als tandarts te verkopen.
Eon Engelbrecht [00:13:26 – 00:13:30]
En wie heeft het meeste baat bij deze materialen, dokter?
Dr. Clifford Yudelman [00:13:31 – 00:15:02]
Ik denk dat ik die vraag al eerder heb beantwoord. Het zou dus gebruikt kunnen worden bij patiënten met een zeer hoog risico op cariës, oudere patiënten met cariës op blootliggende wortels, misschien zeer oude of zwakke patiënten, bijvoorbeeld in een verpleeghuis waar je het mengsel kunt maken en het met je vinger op de tand kunt smeren. Denk bijvoorbeeld aan een patiënt die nog maar kort te leven heeft en wiens tand erg gevoelig is, wat de kwaliteit van leven beïnvloedt. Het kan ook gebruikt worden bij patiënten die bestraling hebben gehad, waarbij er geen speeksel meer is en ze veel gaatjes krijgen.
Bij kinderen gebruik ik graag glasionomeer. Ik merk dat het bij kinderen beter hecht aan de tand, en het maakt ons niet uit dat het een beetje slijt, want kinderen wisselen hun melktanden toch wel. Ik geef de voorkeur aan glasionomeer boven sealants, boven harssealants, en dat komt door veel onderzoek waar ik mee in aanraking ben gekomen, wederom dankzij professor Laurence Walsh, toen ik in Australië was.
Dat was zo'n beetje mijn tijdperk van fluoride en glasionomeer, maar ik ben in 2002 naar Australië gegaan, dus een deel van dat onderzoek gaat wel terug tot 2010 en zo, maar het is nog steeds actueel. Niet alle tandartsen passen die technieken toe, omdat ze niet allemaal met dat onderzoek in aanraking zijn gekomen. Maar goed, ik denk dat ik het meeste wel heb behandeld. Ze hebben zeker hun nut, maar het is beperkt.
Eon Engelbrecht [00:15:02 – 00:15:06]
Ik wilde net zeggen: gelukkig heb je geen Australisch accent overgenomen.
Dr. Clifford Yudelman [00:15:08 – 00:15:17]
Nee hoor, dat heb ik wel gedaan. Het hangt er gewoon vanaf of ik met een Australiër of een Amerikaan praat. Als het een Amerikaan is, dan spreek ik Amerikaans.
Ik heb 16 jaar in Amerika gewoond.
Eon Engelbrecht [00:15:18 – 00:15:39]
Ja, ik was eigenlijk verbaasd dat je je R'en niet vaker rolt. Weet je wat, dit is best een interessante, of eigenlijk heel belangrijke, vraag, en ik denk dat veel mensen dit willen weten in het licht van waar we het vandaag over hebben. Zien ze er eigenlijk net zo natuurlijk uit als witte vullingen of porseleinen vullingen?
Dr. Clifford Yudelman [00:15:40 – 00:16:48]
Absoluut niet. Glasionomeer heeft een zeer ondoorzichtige uitstraling, tenzij het een van die nieuwere, met hars gemodificeerde glasionomeren betreft; die maken ze doorschijnender, enzovoort. Maar als ze diep in de structuur worden aangebracht, komen ze onder het composietmateriaal terecht.
MTA is eigenlijk grijs, bijna zwart. Je moet er dus voor zorgen dat het goed verborgen is onder de vulling. Je vult een hele tand niet met MTA.
Het is ook erg, erg duur. We hebben het dus over bioactieve materialen die dichter bij de zenuw worden geplaatst en vervolgens worden afgedekt met een inlay, onlay of keramische inlay. We plaatsen liever niet veel kronen, tenzij het absoluut noodzakelijk is.
Maar ja, ze zien er niet geweldig uit. Veel tandartsen gebruiken ze graag langs de tandvleesrand, omdat het lastig is om vullingen goed te laten hechten tenzij ze heel, heel zorgvuldig worden aangebracht. En met sommige van de latere methoden zouden we eigenlijk een podcast moeten maken die specifiek over tandvleesrandvullingen gaat.
Ik denk dat we het er wel over hebben gehad toen we het over gevoeligheid hadden, maar dat was ongeveer twee jaar geleden. Misschien is het tijd voor een opfrissing.
Eon Engelbrecht [00:16:48 – 00:17:01]
Tuurlijk. Ja, ik kan het me niet eens meer herinneren. Maar dokter Yudelman, ik geloof ook dat ze iets duurder zijn. Hoe past dat in jouw filosofie om geld te besparen?
Dr. Clifford Yudelman [00:17:02 – 00:20:21]
Kijk, goedkope tandheelkunde die vroegtijdig mislukt, is eigenlijk dure tandheelkunde. Als een MTA-pulpa-kapje een zenuw in leven houdt en je een wortelkanaalbehandeling en mogelijk zelfs een kroon hebt vermeden, dan heb je duizenden rands bespaard. Er zijn enkele Cochrane-onderzoeken die hebben aangetoond dat er geen bewezen voordeel is om dit routinematig onder elke gewone composietvulling te doen.
Je moet dus voorzichtig zijn. Als je bijvoorbeeld naar een tandarts gaat die is aangesloten bij een HMO of PPO in Amerika, zoals Blue Cross of Delta Dental, of naar Bupa in het Verenigd Koninkrijk, of ergens anders waar de tandheelkundige zorg door de verzekering wordt uitbesteed en de tarieven laag zijn, dan kunnen ze extra dingen in de berekening opnemen, zoals een liner of een pulpakapje. En als je 'pulpakapje' ziet staan op een offerte voor een vulling en je betaalt privé, of zelfs als de zorgverzekering betaalt, kun je je afvragen: raak ik hier letterlijk de zenuw aan?
Heb ik echt een pulpa-afdekking nodig? Want als die eenmaal onder de vulling zit, kan niemand ooit bewijzen of de tandarts hem er wel of niet heeft geplaatst. Ik zeg dit soort dingen liever niet.
Naarmate de podcast vordert, voel ik steeds meer verantwoordelijkheid jegens de patiënt en jegens goede tandartsen, en niet jegens tandartsen die fouten maken. Het geld is dus goed besteed als het gaat om een diepe vulling en er een risico bestaat op een wortelkanaalbehandeling. In sommige praktijken wordt er, als er een vulling wordt geplaatst en de pulpa blootligt, MTA aangebracht, ook al is dat erg duur en kost het extra tijd.
Net als in onze praktijk, als een vulling dieper blijkt te zijn dan verwacht en we een pulpa-afdekking moeten plaatsen, en dit niet in de offerte was opgenomen, dan doen we dat normaal gesproken kosteloos. We willen mensen niet misleiden of achteraf extra kosten in rekening brengen. Maar als een patiënt bij ons komt en we alle tests hebben gedaan, en hij of zij elders een wortelkanaalbehandeling nodig zou hebben, dan nemen we natuurlijk de extra moeite en kosten voor onze rekening. En in dat soort gevallen duurt het doorgaans veel langer om een zeer diepe vulling dicht bij de zenuw te plaatsen om een wortelkanaalbehandeling te voorkomen, dan bij een vergelijkbare vulling, bijvoorbeeld een vulling op drie oppervlakken. De kosten voor de pulpa-afdekking dekken dus niet alleen het MTA-materiaal.
Eerlijk gezegd weet ik niet eens wat de kosten voor een pulpa-afdekking in onze praktijk zijn. Ik zoek het even snel op, als we het al hebben. Pulpa-afdekking.
Oké, daar gaan we dan. Dus indirecte pulpa-afdekking, dat is code 8303. Als we daarvoor een prijsopgave maken voor een patiënt, is dat iets meer dan duizend rand.
En dat weerspiegelt normaal gesproken de extra tijd en zorg die besteed wordt aan het zorgvuldig verwijderen van het cariës en het voorkomen van een wortelkanaalbehandeling, en niet zozeer alleen de kosten van de materialen. Nogmaals, ik probeerde een kort antwoord te geven, maar dat is niet gelukt. Ik denk dat dit nuttige informatie is.
Wat denk je?
Eon Engelbrecht [00:20:22 – 00:20:32]
Absoluut. En tot slot, dokter, wat zouden patiënten aan hun tandarts moeten vragen? En hoe gebruikt u deze materialen daar bij OptiSmile?
Dr. Clifford Yudelman [00:20:32 – 00:22:56]
Ja, dat hebben we al beantwoord. We zouden dit de 'één stap vooruit'-podcast moeten noemen. Het wordt nu een beetje ongemakkelijk.
Even samengevat, want dit is de laatste vraag en dan zijn we klaar. Je moet dus drie dingen vragen. Als het cariës diep is, vraag dan: kan de zenuw behouden blijven in plaats van verwijderd te worden tijdens een wortelkanaalbehandeling?
Dat is dus heel belangrijk. Niet elke diepe cariës dicht bij de zenuw vereist een wortelkanaalbehandeling. De tandarts heeft misschien nog nooit van MTA gehoord.
In dat geval is het verstandig om een tweede mening te vragen. We hebben het al gehad over wortelkanaalbehandelingen en gevoeligheid. Als je iets kouds op een tand krijgt en die tand is erg gevoelig, maar dat gevoel houdt maar 10 seconden aan en verdwijnt dan weer, dan is een wortelkanaalbehandeling waarschijnlijk niet nodig.
Maar op de röntgenfoto kan het gaatje er heel diep uitzien en lijken alsof het in de zenuw zit. En de tandarts, afhankelijk van de tandarts, kan dan zeggen: oh, die tand heeft een wortelkanaalbehandeling nodig. Dus dat is een heel goede vraag om aan de tandarts te stellen.
Een andere vraag is: loop ik een hoog risico op cariës en zou een fluoridehoudend materiaal mij kunnen helpen? Dat is bijvoorbeeld relevant als je een oudere ouder hebt, zelf bestraling hebt gehad, of om een van de andere redenen die we hebben besproken, zoals een droge mond door het syndroom van Sjögren, waarbij je een zeer droge mond hebt en constant gaatjes krijgt. In dat geval is het wellicht beter om een aantal van je tanden te vullen met glasionomeer of zelfs met hars gemodificeerd glasionomeer. Houd er rekening mee dat ze er misschien niet zo mooi uitzien, dat ze na verloop van tijd vervangen of bijgewerkt moeten worden, in plaats van meer cariës te krijgen.
En ik bedoel, zo gebruik ik het. De andere vraag is: als iemand je een bioactieve vulling probeert aan te smeren als een premium upgrade, of als je het op Instagram of TikTok ziet, dan is dat onzin. Je hebt het vast wel eens gehoord. Ja, je kunt ze mijn podcast sturen. Zoals ik al zei, de meeste van onze vullingen zijn gewoon standaard composiet, de beste in hun klasse, goed hechtend. Als de zenuw blootligt, dekken we die af met MTA.
Bij diepe of risicovolle gaatjes plaatsen we glasionomeer onder het composiet. De slimste tandheelkunde is de stille tandheelkunde die lang meegaat.
Eon Engelbrecht [00:22:57 – 00:23:09]
En dat zijn zeer goede woorden van Dr. Clifford Yudelman, en daarmee komen we aan het einde van de aflevering van vandaag, of beter gezegd, de aflevering van deze week. Dr. Yudelman, nogmaals hartelijk dank.
Dr. Clifford Yudelman [00:23:09 – 00:23:19]
Dank u wel. En ik kijk erg uit naar volgende week, waarin we het zullen hebben over, om Dr. Evil te citeren, "laserstralen".
Eon Engelbrecht [00:23:19 – 00:23:27]
Ja, laserbehandelingen in de tandheelkunde. Oké. Daar kijk ik erg naar uit, dokter Yudelman. Dank u wel. Tot die tijd, hartelijk dank.
Dr. Clifford Yudelman [00:23:27 – 00:23:29]
Dankjewel, en tot snel.
[OptiSmile-presentator] (23:48 – 24:32) Ontdek de wereld van uitmuntende tandheelkunde met OptiSmile. Luister naar onze wekelijkse podcast met Dr. Clifford Yudelman, een ervaren expert met 40 jaar tandheelkundige ervaring op vier continenten. Verkrijg unieke inzichten en deskundig tandheelkundig advies door OptiSmile.co.za te bezoeken voor artikelen die de weg naar optimale mondgezondheid verlichten. Als u op zoek bent naar ongeëvenaarde tandheelkundige zorg in Kaapstad, neem dan contact op met OptiSmile of boek direct online via OptiSmile.co.za. OptiSmile: waar wereldwijde expertise en lokale zorg samenkomen.
Disclaimer: de inhoud in deze podcast, “Bespaar je geld, bespaar je tanden” op medische maandagen, is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het is niet bedoeld als tandheelkundig of medisch advies. De inzichten en meningen van Dr. Clifford Yudelman en eventuele gasten zijn bedoeld om een beter begrip van de tandheelkundige gezondheid, preventieve maatregelen en algemeen welzijn te bevorderen, maar mogen niet worden geïnterpreteerd als professionele tandheelkundige of medische aanbevelingen.Dr. Clifford Yudelman diagnosticeert, behandelt of biedt geen preventiestrategieën aan voor gezondheidsproblemen rechtstreeks via deze podcast. Dit platform is geen vervanging voor de persoonlijke zorg en het advies van een erkende tandarts of gezondheidszorgprofessional. We moedigen onze luisteraars sterk aan om hun eigen tandheelkundige zorgverleners te raadplegen om individuele tandheelkundige zorgbehoeften en -problemen aan te pakken. De hier gedeelde informatie is bedoeld om luisteraars te voorzien van kennis over tandheelkundige gezondheid, maar mag niet worden gebruikt als basis voor het nemen van gezondheidsgerelateerde beslissingen zonder professionele begeleiding. Uw tandheelkundige zorgverlener is de beste bron van advies over uw tandheelkundige en algehele gezondheid. Vraag altijd advies aan uw tandarts of andere gekwalificeerde zorgverleners als u vragen of zorgen heeft over de gezondheid van uw gebit.
